Uw gids naar een nieuw leven.

Gisterochtend stond er opeens een huisvuilcontainer op de parkeerplaats voor ons huis. Er zat een plastic mandje in met twee schroeven erbij, vier pakketten met papieren zakken, en een boekje, getiteld: Din guide till ett nytt liv (Uw gids naar een nieuw leven). Dat nieuwe leven betrof dit keer het huis-tuin-en keuken-afval, en niet onszelf, zoals we dat door kleinere godsdienstige groeperingen aanbevolen plegen te krijgen.

Tot nu toe ging ons afval in een grote vuilniszak, die in een speciaal daarvoor gemaakt hok binnen de schuur hing, achter een metalen deur. Eens per twee weken werd die zak door een nieuwe vervangen door de ophaaldienst. Je kon nog kiezen: eens per maand, eens per week, of om de andere week. Wanneer de vuilnisman er meer dan 5 meter voor moest lopen, betaalde je een paar kronen toeslag, afhankelijk van de afstand.

Nu waren we al heel blij met de composthoop achterin de tuin, en in de keuken werd al heel wat gescheiden: papier, karton, plastic, blik, gekleurd glas, ongekleurd glas, en statiegeldflessen, waar in Zweden ook halve-liter-flessen, en frisdrank- en bier-blikjes onder vallen. Vorige week hebben de oude grasmaaier naar het afvaleiland gebracht, waar nog heel wat meer te scheiden valt. Gratis, want men wil voorkomen dat huishoudens gaan bezuinigen op afvalverwerking en het zootje in de natuur achterlaten.

Vanaf dit moment wordt het een ware wetenschap. Men schreef dat alle schroefdoppen en waxinelichthoudertjes die in Karlstad worden ingezameld op jaarbasis voldoende metaal opleveren voor 20 auto's... Enveloppen moeten bij het restafval, niet bij het papier of karton, omdat ze lijmresten bevatten die de kwaliteit van het "nieuwe" papier verprutsen. Gekleurde servetten bij het restafval, ongekleurde, en keukenpapier, bij het keukenafval in de papieren zak in het plastic bakje. En of je de papieren zak minimaal elke drie dagen goed wil dichtvouwen en vervangen, om luchtjes en ongedierte buiten te houden. Er worden gratis nieuwe papieren zakken verstrekt.

En nu we het er toch over hebben: omdat de afvoerslang van de nieuwe wasmachine niet direct op de afvoer kon worden aangesloten wegens ons defecte röteflötertje, hangt die slang in de spoelbak. En we schrokken toen we merkten hoeveel water daar weggespoeld wordt... Dus zetten we er vaak een emmer onder, en spoelen daarmee het toilet door. In Afrika is een wc al een onbekend iets, en dat zou je met 6 liter drinkwater door moeten spoelen? Weet je hoeveel km lopen dat is elke dag?

Inmiddels is ook de waterpomp, ja, je leest het goed, gerepareerd. De laatste paar weken was er bij tijd en wijle wat gemorrel aan ons huis, en zagen we de buurman van een paar huizen verderop door de tuinen lopen. Hij gaat over de lokale watertoevoer uit Molkomsjön.We kunnen vanaf heden, totdat het weer serieus gaat vriezen, gebruik maken van water uit het meer, voor de tuin, en om de auto te wassen en zo.

Karlstad CCC

Plaats: Karlstad Congress & Cultural Center.
Datum: 18 mei 2011
Wermland Operas Konsertserie, programma:
Martina Tomner - "...was hast Du meinem Schlaf zu sagen", wereldpremiére
Peter Tjajkovskij - Violinkonsert D-dur op.35
Antonin Dvorák - Symfoni nr e-moll op. 95 "Från nya världen"
Dirigent Henrik Schaefer
Solist Chloë Hanslip, ONTHOUD DIE NAAM!!

Komt er een jongedame op waanzinnig hoge hakken het podium opwandelen (mét hakken komt ze ongeveer tot aan mijn neus, merkte ik later, en ik ben al niet zo groot, volgens mijn ID kaart 162 cm, volgens mijn pas 165 cm) om lekker te gaan staan musiceren. Ik heb genoten! Geen truukjes om het publiek te bespelen, samen met het orkest, en het orkest samen met haar, en omdat het een klein orkest is, is gewoon alles hoorbaar en hoeft er niks geforceerd te worden.

Het hele programma heerlijk ontspannen zitten luisteren, doe mij maar een klein orkest! Vaak het gevoel gehad, elders, bij de forti en fortissimi van mijn stoel te worden geblazen, daar had ik nu geen last van, en hoe zácht en helder kan een pianissimo klinken...

De wereldpremiére was een interessant stuk, schitterende klankkleuren.

In de zaal ongeveer 1200 mensen, schat ik, dat is 2 % van het inwoneraantal van Karlstad, probeer dat in Amsterdam eens te halen?

Het gebouw zelf was gloednieuw, van Noors geld gebouwd, heb ik me laten vertellen. Lelijk!!! Grote zwarte blokkendoos aan de rivier Klarälven. Maar binnen leuk, 5 verdiepingen, met op elke verdieping een zeer ruime foyer, waar niemand iemand in de weg liep, en in het midden daarvan de roltrappen, die ik natuurlijk in de pauze allemaal gehad heb. Grote glazen ruiten rondom, met schitterend uitzicht over de stad en de rivier met bruggen uit alle tijden. En om te voorkomen dat het toch ergens donker zou lijken, in het midden van elke foyer een paar sta-tafels met mooie kandelaars met échte kaarsen.



             

Telia

Inmiddels beschikken Richard en ik ook over Zweedse ID-kaarten. Bij het ophalen ervan werden onze gezichten nadrukkelijk vergeleken met die op de foto van de kaart, waarna we in eerste instantie in het Engels werden toegesproken. Richard antwoordde keurig in het Zweeds, en ik verkneukelde me in stilte. We integreren dapper verder... (In Amsterdam werd Rich ooit in een winkel in het Engels te woord gestaan, bleek het personeel amper Nederlands te verstaan. En dan hebben we het gewoon over een grote keten, de naam zal ik niet noemen, in de Kalverstraat!)

Vorige week, met ID-kaart, paspoort en bankpasje gewapend samen naar de Telia-winkel in Karlstad. We waren weer eens door ons mobiele-internet-beltegoed heen, en besloten een tweede poging te wagen om een vaste aansluiting te regelen.

De eerste vraag: wat is uw persoonsnummer? Ha, dat hadden we inmiddels, en dát hielp!
Heeft U nog geen abonnement? Jawel, maar alleen mobiele telefonie. Bij Telia.
U woont nog niet zo lang op dat adres? Dat klopt, sinds 1 februari.
Hmmmm, is het een vakantiewoning? Nee, het is permanent bewoond.
Goed, voor welke snelheid van internet kiest U?

Dat was het. Klus geklaard. Daarbij krijgen we een vaste telefoonaansluiting op proef voor drie maanden, en een redelijk uitgebreid televisiezenderaanbod. Wanneer alles volgens plan verloopt gaat dat 24 mei in. Twee dagen later lag het contract al in de brievenbus, en nog vóór we kans hadden gezien dat te tekenen en te retourneren kreeg Richard een sms dat er een pakket van Telia opgehaald kon worden bij het postagentschap van de Coop Konsum hier in Molkom. Legitimatie verplicht. Dáár was de ID-kaart goed voor. (Gårdsvägen, daar woont mijn moeder ook. Op nummer 6. Tsja, het blijft een dorp...)

Dus nu kan de aansluiting voorbereid worden.
Eerst zien, dan geloven!

"Gazon"

De tijd vliegt, zeker als het prachtig weer is... Vandaag dus niet. Waren het gisteren nog buien met tussendoor bakken zon, nu dreint de regen non stop omlaag. Goed voor de administratie! En goed voor de tuin, want ook hier begon men erg naar regen te verlangen, hoewel het nog niet zo droog was als in Nederland, volgens de berichten daarvandaan. Nadat buurman Anders tien dagen geleden ons gazon heeft gemaaid, zijn we op maaimachinejacht geweest, en eergisteren gingen we voor het eerst met onze eigen motormaaier (een handmaaiertje is geen optie met naar schatting 700 á 800 m² gras) aan de slag. De vorige bewoners hadden wel een oude maaier voor ons achter gelaten, maar toen we mailden welke benzine er in ging en hoe hij werkte, kregen we een zó uitgebreide uiteenzetting...

 "Er gaat gewone 95 octaan in, maar je moet eerst de choke een keer of vijf indrukken, en dan start hij wel op een bepaald moment. Eén van de wielen blokkeert een beetje, dus je moet flink duwen. De laatste keer gras maaien duurde ruim twee uur. Maar hij maait verder prima."

Dus eerst gras bemesten, en passant een ludiek apparaat gekocht om de duizenden paardebloemen en ander ongeregeld spul uit te steken zonder je rug te slopen met uren bukken, graszaad gekocht om de te ontstane gaten te dichten want mos tiert ook welig, maaien, en dan wachten op regen. Als ik zo naar buiten kijk komt het ooit wel goed met het veldje buiten.

Verrassing...

Dit was vanochtend om kwart over zeven het uitzicht uit het raam van onze "bibliotheek", toen we nietsvermoedend de slaapkamer uitkwamen. Op de rand van de veranda, "altan" heet dat hier, lag naar schatting 5 cm verse sneeuw! Rond een uur of tien was het meeste alweer weg, en nu ik dit schrijf, net na de lunch, is er niets meer van te zien, de zon schijnt weer zoals te doen gebruikelijk, alleen de temperatuur, die wil nog niet zo: meer dan een graad of acht, negen, kunnen we er vandaag niet van maken.

 

Daar staat tegenover, dat het vannacht net niet heeft gevroren. Voor een heel aantal van mijn geliefde tomatenplanten mocht dat helaas niet meer baten: eergisteravond was ik in gedachten zo bezig met het vertrek van Marina naar Nederland (heb haar gisteren in Oslo uitgezwaaid, en inmiddels heeft ze het IB-English examen er al opzitten), dat ik er niet aan gedacht heb om de plantjes die op de veranda stonden met fleece af te dekken. En die nacht vroor het bijna 4 graden... Er zijn er toch nog twintig die het hebben overleefd, verdeeld over twee soorten. Die "verdringen" zich nu in de woonkamer bij de deur naar buiten, in afwachting van betere tijden. Volgens het weerbericht is het over twee, drie dagen weer gedaan met de nachtvorst.

Valborgsmässoafton

Zo heet het feest om de komst van de lente in Zweden te vieren, en dit was onze eerste keer! Er wordt een groot vuur gemaakt op veel plaatsen in het land,dit was oorspronkelijk bedoeld om de kwade geesten te verdrijven, zodat de boeren het vee vanaf 1 mei weer veilig de wei in konden sturen. Onze 'Walpurgisnacht' vond plaats in de Hembygdsgård van Molkom, een soort klein openluchtmuseum met een paar typische huizen en gebouwen van de streek, in Zweden vind je dat bijna in elke plaats. Vanaf 20.30 was er koffie en broodjes, er kon kunst bekeken worden, om 21.00 ging er een koor zingen, daarna een kinderkoor met dierenimitaties, en daarna ging de fik in de berg takken die op het terrein stond. We zagen nog een bed en ander meubilair tussen de takken, ach, als je toch bezig bent... Er waren Thaise lampionnen te koop om de lucht in te laten gaan, heel feestelijk (normaal wordt er vuurwerk afgestoken). Het vuur was lekker om bij te staan('t is 's avonds best fris nog) en iedereen had het gezellig!

Golf

Afgelopen zaterdag hebben Yuri en ik een paar rondjes golf gespeeld op een 'Pay and Play' baan in Karlstad. Dat is een baan waar je zonder lidmaatschap of golf-voorkennis mag spelen. Het was mooi weer en er was zowat niemand op de baan. Sommaro Golf, zo heet de club, is aangelegd op het terrein van een voormalig vliegveld, je moet soms oude landingsbanen oversteken (er worden ook motorrijlessen op gehouden).De baan heeft het karakter van een Schotse links, dat zijn banen die min of meer door de natuur gevormd zijn, met natuurlijke hindernissen. Erg mooi, zo dicht bij de stad! Ik heb er wel eens tussen een middag- en een avondrepetitie een paar uurtjes staan oefenen.